🐿 😁 🤘
Het probleem als je perfectionist bent, is dat je altijd te ver gaat. Maar dan echt far far away #Shrekforever
Ga ik bijvoorbeeld iets drinken met een vriendin, dan moet ik als perfectionist #jebegrijptme de fles leegmaken, zoals hier: op onze Facebookpagina
We mogen dus besluiten dat perfectionisme hoofdpijn geeft #weetdat
Toen we aanwierven, wilde ik meteen een doctoraat doen in Management, optie over human resources, specialisatie: « De sociologische studie van de geestelijke gezondheid van community managers in het oude Rome ». Kortom, veel gepraat en weinig gedaan: er bestaan verschillende manieren om zeep te maken #wesh
Zeep maken valt uiteen in 2 grote categorieën: melt and pour (letterlijk: smelten en gieten) en cold/hot process (koud en warm procedé).
Melt and pour
De melt-and-pourbasis is al tot zeep verwerkt wanneer « de zeepmaker » ze koopt. Hij smelt de zeepbasis, voegt geuren en kleuren toe en giet ze in een vorm. Bij dat procedé blijft de geur integraal bewaard: je kan om het even welke etherische olie of fragrance kiezen, met de zekerheid dat ze trouw blijft en niet verandert.
Probleem met melt and pour: de grote meerderheid van de M&P-bases wordt verzeept op basis van palmolie. Voor ons, de echte makers, is M&P doen en jezelf zeepmaker noemen niet bepaald onze dada. Het is een beetje alsof je een kant-en-klare taartbodem koopt en jezelf tot patissier uitroept.
Koude en warme verzeping
Het koude en het warme procedé vertrekken allebei van dezelfde basis: vetzuren (uit de oliën en de boters) en een sterke base (NaOH of KOH).
A) Bij het warme procedé wordt de ruwe zeep gekookt tot de sterke base haar werk heeft gedaan. Daarna worden geuren en kleuren toegevoegd. Die blijven dus intact en, net als bij melt and pour, blijven de etherische oliën trouw.
B) Bij het koude procedé worden geuren en kleuren toegevoegd voor de base (natriumhydroxide) alle oliën heeft verzeept, dus terwijl de zeeppasta nog sterk alkalisch is. Geuren en kleuren kunnen er niet na worden toegevoegd, want dan is de zeep al vast.
Daarom moeten makers die in cold process werken (zoals wij) hun geuren kiezen op hun weerstand tegen een stevige alkali. Als aromatologe die regelmatig veiligheidsfiches van etherische oliën leest, geef ik toe: voor mij is dat easy.
« Ja maar etherische oliën doden babyzeehonden »: lees dit even, cousin. Onze etherische oliën
En doe zoals ik: verlaat de zero-wastegroepen, je wordt er paranoïde van.
Hoe maken industriëlen zeep aan de lopende band?
Wat wij dus niet doen, maar dat hoef ik waarschijnlijk niet te preciseren. Op verschillende manieren, waarbij ze zelden biologische oliën van eerste koude persing gebruiken.
Het voordeel van koude verzeping is dat je niets kookt: je behoudt dus maximaal de eigenschappen van je plantaardige oliën (die elk bij hun eigen temperatuur afbreken), je zeep is vast #daagplastic, en ze gaat langer mee dan een vloeibare zeep.
Kortom, je hebt geen doctoraat in verzeping nodig om zeep te maken. Een workshop volgen om te beginnen volstaat ruimschoots.
Ik eindig met een citaat van Salvador Dalí: « Wees niet bang om de perfectie te bereiken, het zal je nooit lukken. »
Val: « Gaat het een beetje? Hebben jullie een filosoof gegeten vanmorgen? »
Allez, ik laat je, ik ga een doctoraat doen in polymeren, optie megaplastic, specialisatie: een rietje in de neus van een schildpad, goed of goed? #HOEZO
